تبلیغات
یولداشلار - بازهم درباره حیله گری نفس !

بازهم درباره حیله گری نفس !

شنبه 2 مهر 1390 03:22 ب.ظ

نویسنده : سجاد

 به نام او...

سلام!

اول از همه به خاطر به غیبت صغری رفتنم از همه معذرت میخوام، و توضیحش مفصل است که درگیری چه کارهایی بودم (حالا بماند که هنوز هم تموم نشدم)!

خوب...

بحث ما کجا بود؟ سر حیله گر بودن نفس و اینکه نفس هرکسی میتونه این قابلیت رو داشته باشه که کارهای بدی را در قالب کارهای خوب، با ظرافت تمام انجام بده.


رسیدیم به اینجا که خوب، آقا، اگه اینجوری باشه که دیگه جمعش کن دیگه... دیگه هرکی کار خوب بکنه ما میگیم داره تکبر میکنه و ... یعنی اینجوری ما به همه سوءضن پیدا میکنیم. اول از همه یه نه بزرگ بگیم... یعنی همیجور کشکی کشکی هم نیستش، علامت داره. علامتش چیه؟ حالا میگم!

علامتش اینه که اگه شما به اون آدمی که متواضع است ولی حقیقتاً متواضع نیست، شما بهش بگید که شما متکبر هستید! اونوقت دیگه خودشو نشون میده، هی عصبانی میشه ازینکه نقشش نگرفت.

"او متواضع شده بود که تو او را بزرگ بشناسی، حالا بزرگ نمیشناسی؟" پس من....!

این یک راهش است. نکته بعدی اینکه کلا اینکه آدم به خودش سوءظن داشته باشد، کار خوبیه! اِه؟ آره!

. امام صادق علیه السّلام میفرماید: "انّی ضنین علی نفسی" من به خودم سوءظن دارم، همچنین امیرالمؤمنین میفرماید:" لأنفسهم متهمون" مؤمن همیشه خودش را متهم میکند.

امام رضا علیه السّلام در یک روایتی فرمود وقتی به اینطور آدمها میگویی " اتّقی الله" به او برمیخورد.

امیدوارم تونسته باشم مطلب رو برسونم.

 پست بعدی ام در مورد انواع مسلمانی است! مگه چن جور مسلمنی داریم؟ nجور!

فعلا!

 

تا پست بعدی،

نگهدارتان باشد....!




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: یکشنبه 10 مهر 1390 03:09 ب.ظ